Na een lange stilte inmiddels weer een wachtwoord rijker en een nieuwe poging tot schrijven.

Luuk is inmiddels naar school gegaan en Elze gaat het leven door zonder spreidbroek.

Na de laatste controle eind oktober bleek de heupkom van Elze’s rechter heup niet achteruit te zijn gegaan in de 2 maanden die ze zonder spreidbroek was overdag. Slapen deed ze nog met spreidbroek aan. Omdat het niet achteruit gegaan was, mochten we de campspreider nu helemaal aan de kant leggen. Haar heupkom was nog niet vooruit gegaan en hij moet zich nog wel een stukje beter vormen, maar dat kan ook gebeuren wanneer ze gaat lopen. Haar heupkom is nu zodanig gevormd dat haar heupkop niet meer uit de kom kan schieten. Verder vormen zal gebeuren als ze gaat lopen. Is de theorie.
Lopen doet ze nog niet helemaal los. Maar langs een randje en aan de hand. Liefst 2 handen.. of achter een poppenwagen, karretje, rijdend voorwerp. Op het kinderdagverblijf liep ze krom gebogen achter / op een auto. Waarmee ze mij deed denken aan ‘tante Dieuw’ die in zo’n zelfde houding de tuin stond bij te houden, benen gestrekt, achterwerk in de lucht.

Luuk is sinds 27 september volledig naar school. In de 4 weken voorafgaand aan zijn verjaardag ging hij elke week een dagdeel. We (lees: Paul en ik) zagen best op tegen het inleveren van onze vrijheid. Nu zouden we ‘op de klok’ moeten gaan leven. Ook dachten we dat Luuk het vast niet zou trekken aan het einde van de week. Hij slaapt doorgaans uit tot 8.30 uur. Nu zou hij op school moeten zitten om 8.30 uur.
Maar dat bleek geen probleem. Hij gaat alle dagen vol enthousiasme. Hij heeft het volledig naar zijn zin en komt met allerlei knutsels, liedjes, vriendenboekjes en verhalen uit school. Wat geweldig om dat van de andere kant mee te mogen maken! Wat is dit leuk!!

Op woensdag brengt opa hem naar school en gaat hij om 11.45 uur met het taxibusje naar de NaSchoolse Opvang (NSO). De eerste woensdag voelde ik me daar best schuldig over… Maar dat bleek voor niets. Woensdagavond in bed huilde hij tranen met tuiten omdat hij de volgende dag niet weer met het rode taxibusje met buschauffeur ‘Arie’ mee mocht naar ‘Emily.’ Daar stond ik dan met mijn schuldgevoel. Inmiddels telt hij de nachten af voor hij weer mee mag met Arie…

Elze is behalve aan het stappen ook behoorlijk aan het klimmen. Liefst overal op en in. En, oh ja, ze houdt niet van ‘nee.’ Het spreekwoordelijke ‘Ik ben 2, dus ik zeg nee’ gaat niet altijd op. Bij Elze past meer: ‘Ik ben 1,5 en ik zeg Nee.’ Wanneer pappa of mamma daar dan toch niet in mee gaat zet ze het op een brullen en krijsen en huilen met échte tranen en hartverscheurende snikken. Als je niet zou weten waarom ze zo verschrikkelijk verdrietig boos is, zou je hart breken.
Maar behalve dat, is Elze er één die we iets meer in de gaten moeten houden dan Luuk. Als je tenminste geen omgekeerde vissenkom op Elze op je bank wil zien met daar omheen 9 spartelende guppies en een hysterisch gillende Luuk in de hoek omdat zijn guppies nu doohoohood gaan.
Nadat we Elze, die na de eerste schrik vrolijk begon te spatten met haar handen in het water wat in plassen op en onder en om de bank lag, hadden verwijderd hebben we (hoe is het mogelijk?) alle 9 guppies levend terug gevonden en zwemmen ze inmiddels weer vrolijk rondjes in de vaas. Nu alleen ongeveer een meter hoger dan voorheen. Voor zolang als het duurt, want Elze heeft ontdekt dat je de Tripp Trapp Kinderstoel ook heel goed als trap kan gebruiken. Die schuif je dan dus ‘gewoon’ naar de plek waar je hem hebben wil.
En ja, ze kan ook traplopen…