Na de verschillende feesten genieten we de laatste week van nog even niets. Heerlijk. Luuk logeert een paar dagen bij opa en oma. Hij keek er al wéken naar uit, maar nu is het eindelijk zover.

Elze mag nog even heerlijk thuis blijven. En dat is best lekker zo eventjes zonder grote broer. Alle aandacht kunnen krijgen. Zij en wij genieten ervan in de wetenschap dat Luuk straks weer terug komt. Dat geniet dan wel het fijnst.

Elze is inmiddels gaan lopen. Het liefst nog met een houvast. Dit kan van alles zijn: hand, tafel, muur, kast, deurpost, poppenwagen, kar…
Maar ze kan ook een paar stapjes los. Het aantal tel ik inmiddels niet meer. Half december gingen we van 2 stappen naar 5, maar dat zijn er nu iets meer. Een prachtig gezicht om te zien, want het kost haar wel de nodige concentratie! Kruipen gaat natuurlijk nog het snelst, maar toch staat ze op het punt om de snelheid los te laten en voor lopen te gaan. Steeds vaker zien we haar dan ook langs de kast, muur, deurpost, stoel, bank door de kamer gaan op weg naar een nieuw doel in haar leven.

Overdag slaapt ze nog 1 keer. Meestal moet ze van 10 uur tot 12 uur doordat Luuk gehaald en gebracht moet naar school. En 2 uur slapen is toch wel nodig. Maar als het aan haar ligt gaat ze van 13.00 uur tot 15.00 uur naar bed. En dat is het lekkere van vakantie, dan kan dat! Evenals natuurlijk op het kinderdagverblijf.

Maar een dagje met minder, kan als het het moet, ook. Afgelopen dinsdag gingen we met z’n vijven op stap. Mijn oma, mijn moeder, Luuk, Elze en ik. Een dagje Ikea. Met de rest van Nederland
Luuk heeft zich voor het eerst heerlijk vermaakt in de ballenbak. De vorige keer durfde hij niet alleen gelaten te worden, maar deze keer maakte hij de maximale tijd vol. Met rode ogen en zweet op zijn voorhoofd kwam hij met grote verhalen weer naar buiten! En als klap op de vuurpijl mocht hij aan het einde van de dag bij de andere opa en oma gaan logeren!

Knutselen gaat hem ook steeds beter af, mede dankzij school. Hij kan inmiddels poppetjes tekenen. Zijn tekeningen bleven prachtige kraswerken. Kunstwerken noemde hij ze. Daarna veranderden ze in wonderlijke bewuste lijnenspellen. Maar inmiddels vormen zich hier en daar poppetjes of huizen.

Elze begint behalve te lopen ook steeds beter te praten. Afgewisseld met de gebaren die we haar aanleren en waarmee ze veel dingen goed duidelijk kan maken. Maar er komen ook al kleine zinnetjes. 
Ze begint aan te geven dat haar luier vies is en sinds ze dinsdag de koning(in?) te rijk is met haar nieuwe (rode) potje wil ze de hele dag ‘titten’ (=zitten). Begrijpen dat je daar iets om kunt doen, doet ze nog niet, maar het is een prachtig en handig ding om op te zitten!
Verder drinkt ze nog graag en regelmatig aan de borst en zit ze bij tijden wijle op mijn rug in de draagdoek.